Nunc agendum est subtilius. Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. Audax negotium, dicerem impudens, nisi hoc institutum postea translatum ad philosophos nostros esset. Audeo dicere, inquit. Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret? Aliud igitur esse censet gaudere, aliud non dolere.Perge porro;Sit sane ista voluptas.Efficiens dici potest.Idem etiam dolorem saepe perpetiuntur, ne, si id non faciant, incidant in maiorem.Magna laus.Similiter sensus, cum accessit ad naturam, tuetur illam quidem, sed etiam se tuetur;
- Tenent mordicus.
- Sed id ne cogitari quidem potest quale sit, ut non repugnet ipsum sibi.
- Bonum negas esse divitias, praeposìtum esse dicis?
- Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro;
- Istam voluptatem perpetuam quis potest praestare sapienti?
Non enim hilaritate nec lascivia nec risu aut ioco, comite levitatis, saepe etiam tristes firmitate et constantia sunt beati. Ergo infelix una molestia, fellx rursus, cum is ipse anulus in praecordiis piscis inventus est?
Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Quod quidem iam fit etiam in Academia. Itaque in rebus minime obscuris non multus est apud eos disserendi labor.
- Haec dicuntur fortasse ieiunius;
- Haec non erant eius, qui innumerabilis mundos infinitasque regiones, quarum nulla esset ora, nulla extremitas, mente peragravisset.
- Quid censes in Latino fore?
- Rhetorice igitur, inquam, nos mavis quam dialectice disputare?
Si quidem, inquit, tollerem, sed relinquo. Praeterea sublata cognitione et scientia tollitur omnis ratio et vitae degendae et rerum gerendarum.
Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Iam id ipsum absurdum, maximum malum neglegi. Quod quidem iam fit etiam in Academia. Itaque in rebus minime obscuris non multus est apud eos disserendi labor. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Sint modo partes vitae beatae. Eodem modo is enim tibi nemo dabit, quod, expetendum sit, id esse laudabile. Quo tandem modo? Odium autem et invidiam facile vitabis. Sed ad haec, nisi molestum est, habeo quae velim.
Qui enim existimabit posse se miserum esse beatus non erit. Proclivi currit oratio. Graccho, eius fere, aequalí? Quid iudicant sensus? Quasi vero, inquit, perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Idemque diviserunt naturam hominis in animum et corpus. Nihilne te delectat umquam -video, quicum loquar-, te igitur, Torquate, ipsum per se nihil delectat?
Hoc autem loco tantum explicemus haec honesta, quae dico, praeterquam quod nosmet ipsos diligamus, praeterea suapte natura per se esse expetenda.
Ut pulsi recurrant? Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Princeps huius civitatis Phalereus Demetrius cum patria pulsus esset iniuria, ad Ptolomaeum se regem Alexandream contulit. Sed ille, ut dixi, vitiose. Non igitur bene. Quod quidem nobis non saepe contingit. Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat? Hoc est dicere: Non reprehenderem asotos, si non essent asoti. Audax negotium, dicerem impudens, nisi hoc institutum postea translatum ad philosophos nostros esset.